Wiertnice obrotowe są obecnie najczęściej używanym typem sprzętu w budownictwie palowym. Ponieważ warunki geologiczne różnią się w zależności od miejsca, wybór odpowiedniego świdra podczas procesu palowania stał się kluczowym zagadnieniem. Dziś omówimy, jak wybierać świdry do wiertnic obrotowych po zapoznaniu się z charakterystyką geologiczną placu budowy.
Dwudennikowe wiadro wiertnicze do warstw gruntowych:
Odpowiednie dla mułu, drobnego piasku, pyłu piaszczystego, gliny pylastej, gliny oraz niektórych glebopodobnych skał miękkich, takich jak całkowicie, silnie i średnio zwietrzałe mułowce, piaskowce ilaste itp. Jest to najczęściej stosowane narzędzie wiertnicze w branży.
Rura rdzeniowa:
Odpowiednia dla średnio zwietrzałych piaskowców z wyraźnym uwarstwieniem (wysokie prawdopodobieństwo uzyskania rdzenia), a także do wycinania pierścieniowego twardych warstw skalnych. W bardzo gęstych warstwach gruntu lub niektórych formacjach miękkich skał, gdy występuje poślizg z powodu wyboru żerdzi kelly'ego typu ciernego, można spróbować użyć rury rdzeniowej w celu rozwiązania problemu.
Świder wiertniczy do skał osadzonych:
Odpowiedni do rozbijania głazów, pojedynczych skał i twardych warstw skalnych wewnątrz otworu. W niektórych formacjach gliniastych i średnio gęstych gruntach żwirowych, w których wiercenie za pomocą dwudennikowego wiadra do gruntu jest niemożliwe, można spróbować wiercenia świdrem wiertniczym.
Dwukomorowa rura rdzeniowa:
Nadaje się do wiercenia w warstwach żwiru i głazów o wielkości cząstek 200–500 mm. Podwójnościenny świder rdzeniowy wykorzystuje całkowicie nową koncepcję wiercenia opartą na „wyciskaniu”. Oznacza to, że otoczaki i żwiry o różnych rozmiarach są zagęszczane wewnątrz świdra, a następnie wydobywane z otworu. Podczas projektowania średnica świdra zewnętrznego jest dostosowana do średnicy otworu pala, a średnica świdra wewnętrznego jest dostosowana do średniej wielkości cząstek otoczaków, przy czym świder wewnętrzny jest wyższy niż świder zewnętrzny. To narzędzie wiertnicze jest szeroko stosowane w Chinach, a jego wydajność wiercenia i tempo zużycia zębów są znacznie lepsze niż innych narzędzi wiertniczych.
Pojedyncze wiadro wiertnicze z dnem do warstw gruntowych:
To wiertło ma podobne funkcje do podwójnego wiadra wiertniczego. Jego zaletą jest boczny wlot gruntu i nie wymaga obrotu wstecznego do zamknięcia klapy wiadra, co zapewnia wyższą wydajność wiercenia w warstwach gruntowych. Wadą jest lżejsza waga; w przypadku niektórych twardych warstw gruntowych — zwłaszcza w połączeniu z prętami ciernymi — może wystąpić poślizg bez penetracji, co poważnie wpływa na wydajność wiercenia.
Świder glebowy:
Nadaje się tylko do małych średnic pali i warstw gliny o wysokiej spójności. Zaletą jest to, że wysokość świdra może osiągnąć do 4 metrów, co pozwala na duży zakres penetracji w jednym przejściu i skutecznie unika problemu trudnego usuwania urobku, jaki napotykają inne świdra w tego typu projektach. Zaleca się stosowanie w ramach jego zakresu zastosowania.
Narzędzie wiertnicze dwudenne jednootworowe:
Ogólnie odnosi się do narzędzi wiertniczych o średnicy ≤ 1,2 m. W porównaniu z narzędziem wiertniczym z podwójnym dnem i podwójnym otwieraniem, charakteryzuje się większym jednostronnym wlotem gruntu, co jest bardziej pomocne przy wierceniu w niektórych formacjach, takich jak warstwy otoczaków o wielkości cząstek poniżej 200 mm. Jednak ponieważ jednoskrzydełkowa brama ma asymetryczną konstrukcję, stawia wysokie wymagania dotyczące projektu lub produkcji; w przeciwnym razie łatwo może dojść do zboczenia otworu. Do wiercenia w warstwach otoczaków przy małych średnicach pali ≤ 1,2 m zaleca się ten świder.Klasyfikacja i zastosowania zębów wiertniczych:
Zęby wiertnicze to elementy systemu wiertnicy obrotowej, które mają bezpośredni kontakt z docelowym materiałem roboczym. To, czy parametry takie jak ich wybór, kąt rozmieszczenia i odstępy rozmieszczenia są prawidłowe, odgrywa decydującą rolę w wydajności budowy. Wysokiej jakości zęby wiertnicze powinny charakteryzować się brakiem pęknięć, niełamliwością, odpornością na zużycie i łatwością demontażu.
Obecnie istnieją cztery common typy zębów wiertniczych (na zdjęciu powyżej):
- Zęby łyżkowe: Nadają się do wiercenia w warstwie gleby. Mają ostre krawędzie tnące i dużą prędkość cięcia, ale nie można ich używać w twardych formacjach, takich jak żwir, otoczaki i warstwy skalne.
- Zęby Bauera: Stosunkowo grubsze i mocniejsze niż zęby łyżkowe, trudne do złamania. Są używane do łyżek o dużej średnicy do gleby i nadają się do małych i średnich żwirów oraz miękkich skał.
- Zęby pociskowe (kilofy stożkowe): Zęby do wiercenia w skale. Zużyte końcówki ze stopu odpornego na ścieranie wywierają większy nacisk na skałę, dzięki czemu nadają się do kruszenia skał.
- Świdry stożkowe: Odpowiednie do wiercenia w bardzo twardych skałach. Kruszą skałę poprzez działanie toczące i zgniatające. Samoobrót stożków zmniejsza wibracje podczas penetracji skały, a wiele zużywalnych noży ze stopu odpornego na ścieranie wydłuża żywotność.